2 czerwca 2016

Teoria Białej Emocji

 

Koncepcja artystyczno- filozoficzna Teoria Białej Emocji (White Emotion Theory) autorstwa Darii Galant odwołuje się do wytyczania drogi życia przez kontakt z naturą i sztuką, jako podstawowymi składnikami dążenia do mądrości i samoakceptacji w cyfrowym świecie przemian. Jest również koncepcją pedagogiczną, opisywaną w czasopismach naukowych, prezentujących nowe ścieżki w sztuce nauczania i motywacji.

Dla pisarki w jej filozofii (White Emotion Theory/Teoria Białej Emocji) jedno z nadrzędnych miejsc w przestrzeni życia odgrywa natura i poczucie wolności wewnętrznej, którego można poszukiwać, zdaniem autorki, poprzez kontemplacje natury i wnikanie w strukturę wewnętrznego spokoju. W dążeniu do odnajdywania i rozumienia wartości humanistycznych Teoria Białej Emocji proponuje między innymi sztukę komunikacji międzyludzkiej (Retoryka), komunikację ze światem zwierząt (Metoda Holy Equus- zaklinanie koni i życia), która pomaga w zrozumieniu siebie, jako istoty ludzkiej i rozwoju osobowości w oparciu o kontakt z końmi i alpakami ( Metoda Alpacatherapy Spirit). Ustosunkowanie się do życia jako człowiek odczuwający w filozofii Białej Emocji odbywa się przy pomocy sztuki: literatura, film, opowieść, fotografia, teatr, performance.

Założenia filozofii Białej Emocji wspomagają rozwój społeczeństwa odczuwającego i współczującego .