Metoda Teorii Białej Emocji

 

Dla pisarki w jej filozofii (White Emotion Theory/Teoria Białej Emocji) jedno z nadrzędnych miejsc w przestrzeni życia odgrywa natura i poczucie wolności wewnętrznej, którego można poszukiwać, zdaniem autorki, poprzez kontemplacje natury i wnikanie w strukturę wewnętrznego spokoju. W dążeniu do odnajdywania i rozumienia wartości humanistycznych Teoria Białej Emocji proponuje między innymi współpracę ze światem zwierząt (Metoda Holy Equus), która pomaga w  zrozumieniu siebie, jako istoty ludzkiej i rozwoju osobowości w oparciu o kontakt np. z końmi i alpakami. Ustosunkowanie się do życia jako człowiek odczuwający w filozofii Białej Emocji odbywa się przy pomocy sztuki: literatura, film, opowieść, fotografia, teatr, performance.

Założenia filozofii Białej Emocji wspomagają rozwój społeczeństwa „odczuwającego” i „współczującego” .

Pierwsze warsztaty i wykłady TBE (literaturoterapia, twórcze postrzeganie,

kreatywne pisanie) odbyły się w 2015 r w Polskim Ośrodku Kultury w Dublinie

(Irlandia), następnie na Zamku Kmitów i Lubomirskich w Nowym Wiśniczu,

organizowane przez Muzeum Ziemi Wiśnickiej.

Utworami Darii Galant, które zawierają koncepcje White Emotion Theory jest

antyutopijny dramat w III aktach „Departament Straconego Czasu” (wyd. 2015

r.), powieść „Dwór Wiatrów” (wyd. 2016), powieść „Bóg ukrył się w górach”

(wyd. 2002), „Kobieta o oczach rzeki” (wyd. 2013) oraz filmy „Nadbużański

Teatr Konny” (2010 r.), „Musiałowicz” (2012 r.).